AM's profileSpacing LifePhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    July 08

    Crisis Core

    Crisis Core : Final Fantasy VII เป็น 1 ใน Complination of Final Fantasy VII ค่ะ
     
    ออกมาปีนึงได้แล้ว
    แต่เนื่องจากเพิ่งจะเล่นจบ ขอเขียนบล็อคถึงหน่อยเถอะ
     
    เราเองก็เรียกได้าเป็นแฟนของ FF7 เหมือนกัน !
     
    จากในความทรงจำ
    ใน FF7 หมั่นไส้คลาวด์เหลือเกิน
    เนื่องจากยังง้องแง้ง เลยยังไม่แน่ใจอยู่ดีว่าใครเป็นนางเอกตัวจริง
    ในใจก็ ให้เป็นทิฟ่าเหอะ
    เพื่อนสมัยเด็ก คอยให้กำลังใจเสมอ ต่อสู้เคียงข้าง
     
    พอได้มาเล่น CC เหมือนเป็นการย้ำว่า
    ใน FF7 ทิฟ่านี่แหละ นางเอก
     
    แล้วเอริธล่ะ ?
     
    เอริธเป็นตัวละครหญิงที่มีบทบาทมาก
    ทำให้ทุกอย่างคลี่คลาย แม้จะจากไปแล้ว ก็ยังช่วยโลกเอาไว้
     
    เพราะลำพังตาคลาวคงได้แค่เอาดาบกระโดดฟัน อิอิ
     
    ใน CC
    เล่นเป็นแซ็คค่ะ
    เนื้อเรื่องเกิดขึ้น ก่อนที่จะเป็น FF7
    เหมือนกับเล่าถึงความเป็นมา ต้นเหตุทั้งหมด
    (ต่อไปนี้สปอยนะ)
    และแน่นอน
    ถ้าจุดจบมันดี ก็คงจะไม่มี FF7
     
    ความรักที่สิ้นหวังของเอริธ จนทำให้เห็นเงาคนรักเก่าในตัวคลาวในภาค 7
     
    ความรักที่ไม่ได้ตอบแทนของแซ็ค ... จนทำให้คนที่รออยู่เสมอหมดกำลังใจ
     
    จดหมาย 89 ฉบับที่เขียนถึง
    จดหมาย 88 ฉบับที่ไปไม่ถึงผู้รับ และอีก 1 ฉบับ ที่ผู้รับไม่สามารถตอบกลับได้
     
    ต่อสู้ ฝ่าฟัน จนสุดท้ายก็เสียท่า
     
    ได้แต่มอบสัญลักษณ์ของเกียรติของทหาร ความฝัน และความทรงจำให้คลาวด์ต่อไป
     
    ให้คลาวเป็นตัวแทนการมีอยู่ของแช็ค
     
    ให้คลาวเป็นเครื่องหมายของการเป็นวีรบุรุษของแซ็ค
     
    ...
     
    You are my HERO.
     
     
    เล่นจนจบ แล้วมันเศร้า
    รู้อยู่ว่ามันต้องเศร้า แต่มันก็อดอินไม่ได้ 555
     
    เล่นแล้วชอบแซ็คมาก ๆ
     
    และคู่รักคู่นี้ กลายเป็นว่า ชอบที่สุดแล้วสิ
     
    โอ๊ย ๆๆ
     
    แซ็คเท่ คลาวด์ง่อย 55
     
    แต่คลาวน่ารักนะ
     
     
    จิงจิง ๆ
    May 27

    สิ่งที่ที่นี่มี และที่นั่นไม่มี

    ไปฝึกงานที่ SNCT มาค่ะ
     
    เนื่องจากบล็อคเป็นบ้าอะไรไม่รู้ เลยอัพรูปไม่ได้
     
    เซ็ง
     
    การที่ไปอยู่ที่เซ็นไดมาเดือนนึง ทำให้รู้ว่า
     
    ที่ไทยเองก็มีสิ่งที่ที่นั่นไม่มีเหมือนกันนะ !
     
    คือ
    1. กระดาษทิชชูที่แสนนุ่ม .... ที่นั่นมันหยาบกร้านมาก
    2. ยุง .... จริงจังเลย กลับมาโดนกัดปไม่ต่ำกว่า ยี่สิบที
     
     
     
     
     
    (อย่าสนใจเลย เราบ้าน่ะ)
    April 18

    หนีร้อน

    อากาศมันร้อนน่ะ ....
     
     
    แอร์ก็เสีย .....
     
     
    ขนาดฝนตกแล้วยังร้อน .........
     
     
    แต่
     
    อีก 2 วัน
    เราจะหนีร้อน เย้
     
     
    ไปเจออากาศ 10-15 องศาแทน (ดีหรือไม่ดีเนี่ย) .....
     
    -----------------------
     
    กลุ้มใจระหว่าง
    1.PSP
    2.Wii
    3.PS3
     
    ....
    March 03

    YUI - Skyline

    ดูเหมือนว่าจะคิดมากเกินไปหน่อย
    ในห้องที่นอนไม่หลับ
     
    ดูเหมือนจะกล้าบินออกไปในคืนนี้
    แล้วก็ถอนหายใจลงไปบนขอบหน้าต่าง
     
    ทั้ง ๆ ที่อยากจะบินไปออกไป
    ให้ไกลออกไป พ้นจากแสงจันทร์ไป
    ทำอย่างไรดีนะ ?
     
    I want to fly well  I want to fly well
    แค่ฉันไม่รู้วิธีบินเท่านั้น ...
    I want to fly well  I want to fly well
    ถ้ามีใครสักคนสอนก็คงจะดี
     
    ก็แค่เป็นเรื่องที่ยังไม่มีใครรู้แน่นอน
    โทรทัศน์ก็เอาแต่พูดโกหก
     
    ระหว่างที่ฝนกำลังตก ไม่ว่าเมื่อไหร่
    อยู่อย่างนี้ไม่ได้แล้ว
    ถึงจะต้องเปียกไปทั้งตัว ก็ไม่เป็นไร
     
    I want to fly well  I want to fly well
    เพื่อให้รู้วิธีที่จะโบยบิน
    I want to fly well  I want to fly well
    ฉันต้องออกไปยังท้องฟ้า to skyline
     
    รอโอกาสไม่ได้แล้ว
    รุ่งเช้าที่ไม่เปลี่ยนแปลงวนกลับซ้ำไปซ้ำมา
    นับได้เท่าไหร่แล้วนะ ท้องฟ้าที่ฉันวาด
     
    ฉันไม่รู้วิธีที่จะโบยบิน ฉันจะบินได้รึเปล่าก็ไม่รู้
    I want to fly well  I want to fly well
    แต่ถึงอย่างงั้น ฉันก็จะบิน
     
     
    ---------------------------
     
    สารภาพว่าเพิ่งได้มา
    ชอบจัง
    ชอบเนื้อเพลง
    มาก ๆ
    ซะด้วย
    January 01

    Happy New Year 2008

    สวัสดีปีใหม่ค่ะ
    ให้สิ่งที่ไม่ดีผ่านพ้นไปกับปีเก่า ๆ และให้ปีใหม่นำเอาสิ่งดี ๆ มาแทนนะคะ
     
    ขอให้ปี 2008 เป็นปีที่ดี มีแต่ความสุข สงบสุข คิดอะไรได้อย่างงั้น ความซวยผ่านพ้น ความโชคดีแทนที่
     

     
    เมื่อวันก่อนมีโอกาสได้ดู Nada Sou Sou กับเขาซักที
     
    ด้วยความโง่ ทำให้เพิ่งรู้ว่า Tsukamoto Takashi เล่นเป็นเพื่อนพระเอก - -
    โถ ๆ ไม่งั้นนะ ต่อให้สอบก็จะไปดู !
     
    เพลงต่อไปนี้ คือเพลง Sanshin no Hana
     รู้สึกจะเป็นเพลงที่เอาไปเขียนใหม่เป็นเพลง Nada Sou Sou แล้วนำมาสร้างเป็นหนังอีกทีนึง
     
    ใครมีไฟล์เป็น mp3 ก็ช่วยสงเคราะห์หน่อยเต๊อะ อยากได้ง่ะ (เอาnada sou souด้วย)
     
      
    December 19

    Phukradueng Trip 11-15 DEC 2007

    11 ธันวาคม 2550

    เนื่องจากมีสอบสัมภาษณ์โตไก ไมสุรุ และเซ็นได จริงตกลงกันว่า ไปเจอกันที่ลาดกระบัง
    นัดกันซื้อข้าวของจำเป็น เครื่องใช้ อาหาร และเครื่องดื่ม ตอน 1 ทุ่ม
    จนในที่สุด ออกจากลาดกระบังตอน 2 ทุ่มเกือบ ๆ สามทุ่ม ไปถึงที่หมอชิตตอน 3 ทุ่มครึ่ง .... แต่เนื่องจากรอบรถ 4 ทุ่ม 15 เลยได้แต่นั่งรอ 555
     
    รถมาจริงๆตอนประมาณ 4 ทุ่มครึ่ง แล้วพอขึ้นรถ เนื่องจากฟิตกันจัด เจ้ามือป๊อปเปิดวง เล่นไปซักพักก็ Zzzz... (แบบปวดขา และปวดคอ)
     

    12 ธันวาคม 2550

    ถึงผานกเค้าตอนประมาณ 6 โมงเกือบ ๆ 7 โมงได้
    พอถึงก็ล้างหน้าแปรงฟัน และกินข้าว
    สภาพอากาศอนลงจากรถหนาวจับใจ จนพากันคิดว่า นี่ยังอยู่บนพื้น แล้วบนภูมันจะขนาดไหน !!
     
     ว่าแล้วก็เหมารถสองแถวไปตรงตีนภูกัน !
     
    ไปถึงตีนภูก็ตัดสินใจฝากของไว้ให้ลูกหาบแบก หวังว่าจะเดินขึ้นไปสบายขึ้น
     
     
    แต่การพิชิตภูไม่ง่ายเท่าที่คิดน่ะสิ !
    เดินไปซักพักก็เจองูสองตัวกำลังทำไรไม่รุ
    กว่าจะพิชิตกม.แรกได้ ก็เหนื่อยแล้ว เอ นี่เราแก่แล้วเหรอ ?
     
    ยิ่งสูงยิ่งหนาว ไม่จริงแต่อย่างใด เพราะนี่มันยิ่งสูงยิ่งร้อน ! จากที่ใส่เสื้อกันหนาวกันเต็มที่ ค่อยๆถอดกันจนหมด = =
    แต่ที่ทำให้รู้จริงๆก็คือ ยิ่งสูงยิ่งเหนื่อยง่าย หรือว่าเพราะความเหนื่อยสะสมจากข้างล่างก็ไม่รู้เหมือนกัน
     
    และที่นรกสุดคือ 1.3 กิโลสุดท้ายที่แสนลาดชัน และมนุษย์กลัวความสูงอีกคนสองคนแถวนี้ ที่ไม่กล้าขึ้นบันได 555
     
    และแล้วพวกเราก็พิชิตภู เฮ้ !!
     
     
     
    หลังจากรับเต๊นและเช่าถุงนอน เราก็พากันไปอาบน้ำ ที่ โ ค ต ร เ ย็ น !!
    และเนื่องจากเหงื่อยออกเยอะมาก ทำให้ต้องสระผม
    และคุณปุ๊กของพวกเราเอาแชมพู head and sholder สูตรหอมเย็นสดชื่นไป
    ............. (คงรู้กัน)
     
    แต่เรื่องซวย(?)ที่สุดคงไม่แค่นั้น เมื่อตอนที่ผู้หญิงไปอาบน้ำ
    ปุ๊กที่กำลังสระผมอยู่ส่งเสียงมาว่า "กรี๊ดด น้ำไม่ไหล"
    เน้นว่ากำลังสระผมอยู่ 5555
    (แต่สุดท้ายก็เปลี่ยนห้องได้โดยสวัสดิภาพ)
     
    หลังจากนั้นก็พากันไปกินข้าว โดยที่คุณป้าเกิดติดอกติดใจป๊อป บอกว่าเราเคยเจอกันตอนเดือนตุลา(ฮา)
    พวกเราเลยนั่งดื่มชาไปประมาณสามกา
     
    แล้วก็กลับเต๊น ... เล่นไพ่ต่อ !!!
     
    เกมยอดฮิตนอกจากป็อกแล้วก็คือ จับโจร
     
    แต่พอเล่นไปซักพักก็โดนว่า เนื่องจากหัวเราะเสียงดังเกินไปหลังสี่ทุ่ม ทำให้ต้องแยกย้ายกันไปนอน

    13 ธันวาคม 2550

    ตื่นเช้า ... ตอนตี 4 ไปดูพระอาทิตย์ขึ้นที่ผานกแอ่น
     
    หนาว มาก มาก มาก
     
    เนื่องจากเราขนเสื้อหนาวไปเกินพอ ทำให้ร่างกายอบอุ่น จนทำให้กลายเป็นฮีตเตอร์ของคนรอบข้าง 555
     
    หลังจากนั่งรอไปเป็นชั่วโมง และถ่ายรูปบ้า ๆ บอ ๆ
    พระอาทิตย์ขึ้นสวยสมกับที่รอคอยและทนหนาวมาก ๆ
     

    รูปถ่ายนี่เน้นสองคนหลังหรือสองคนหน้ากันแน่น้า !
     
     
    กลับจากผาไปที่เต๊น เพื่อเตรียมตัว
    กินข้าว และทาครีมกันแดด (สำคัญมาก) ซึ่งดูเหมือนว่าพวกผู้ชายจะกังวลยิ่งกว่าผู้หญิง ทาครีมกันแดดจนหน้าเด้งกันถ้วนหน้า
     
    และแล้ว 10โมง เราก็ออกเดินทางไปหาใบเมเปิ้ล
     
     
    ใบเมเปิ้ล
     

    ท่ามกลางใบเมเปิ้ล
    น้ำตกถ้ำใหญ่ ที่สวยซะจนหายเหนื่อย

    นอนถ่ายเป็นรักแห่งสยามกลางใบเมเปิ้ล
     
    จากนั้นก็กลับเต๊น อาบน้ำตอน5โมงกว่า ๆ กินข้าว
     
    แล้วก็เล่นจับโจรเหมือนเดิม ฮา ๆ
    คืนที่สองนี้ ศิโดนป๊อปกับเมธที่กำลังได้ที่แกล้ง
    แต่เอ ... ทำไมศิถึงเรียกกระป๋องเบียร์ว่ากระบอกได้ล่ะ !!
     
    ปล. วันนี้เราได้คำศัพท์จากพจนานุกรมศิมาดังนี้ กระบอก มะอึก เยิง
     

    วันที่ 14 ธันวาคม 2550

    ตื่นมาท่ามกลางความหนาว เพราะเจ๊ปุ๊กนอนเบียดตกลงไปบนพื้นไม้
     
    หลังจากที่ไปต่อราคากันอย่างระห่ำเมื่อวันที่ 13 วันนี้พวกเราเลยได้ขี่จักการทั้งวัน 10 คันในราคา 9 คน ได้ดูพระอาทิตย์ตกที่ผาหล่มสัก ได้ไปถ้ำสอเหนือ มีแต่สระอโนดาตที่ไม่ให้ขี่จักรยานไป
     
    ตื่นมากินข้าวตอนเช้า และเตรียมตัว ทากันแดด(กันจนหน้าเด้ง) และออกเดินทางเวลา 11 โมงกว่า ๆ ได้
     
    ทัวร์ด้วยจักรยานแห่งแรกคือ ผาหมากดูกที่เคยมาเมื่อวันแรกตอนขึ้นจากภู
    แต่เราลองไปถ่ายรูปกันอีกมุมแทน
     
    ศิก็ช่างสังเกต ว่าทำไมป๊อปกับเมธใส่เสื้อสีโทนเดียวกัน แถมยังเสื้อกันหนาวสีเดียวกัน แล้วยังผูกเหมือนกันอีกตะหาก (แน่ะ ยกให้เลย)
     
    หลักฐาน
     
    ชื่อภาพคือ "เมื่อเราเจอทางแยก" (ลืมหมุนรูปอ่ะ)
     
     
    ลิงสามตัว ปิดตา ปิดหู ปิดปาก ยิ้มแฉ่ง
     
    หลังจากที่โดนลุงช่างยุร้านข้าวแกงบอกว่า "ไม่ต้องไปสระแก้วหรอกน้อง น้ำน้อยไม่สวย เป็นลำธารเล็ก ๆ ไปสระอโนดาดดีกว่านะ เดินไปแค่ครึ่งชั่วโมงเอ๊ง สวยกว่าเยอะ ขยิบตา"
    คุณปุ๊กเลยบอกให้ไปสระอโนดาด ด้วยการเดินเท้า ท่ามกลางแมกไม้ที่ไม่ค่อยจะร่ม และแดดตอนเที่ยง ไปกลับกว่า 5 กิโล !
     
     
     
     
    และเมื่อคนบ้ากล่อง(ปุ๊ก)กับคนบ้าถ่าย(แจว)ปะทะกัน แทนที่จะได้เดินกลางแดดครึ่งชั่วโมง มันเลยกลายเป็นชั่วโมงครึ่งแทน ...
     
    เมื่อไปถึงสระอโนดาด
    โอ้โห สวย มาก มากกก
    ความเหนื่อยล้าละลายหาไปกับวิวตรงหน้าจนหมดสิ้น เหลือเพียงแต่ความแค้นไว้แทน
    สระน้ำที่อุดมไปด้วยน้ำ ขุ่น ๆ
    ต้นสนที่เรียงรายเป็นฉากหลัง แต่มันก็ขึ้นอยู่ที่ข้างเต๊นเหมือนกัน
     
    หลังจากสระอโนดาด ก็เคลื่อนทัพไปยังที่หมายต่อไป โดยีแทนเป็นผู้นำทัพ
     
     
    ผา(ศิ)จำศีล
    ผู้กล้าศิ
    boy band

    (รูปนี้มีคลิปเบื้องหลัง อยากดูกรุณาติดต่อ)
     
    จากนั้นก็พากันขี่จักยานวิบากไปยังน้ำตกถ้ำสอเหนือ
     
    เส้นทางมีสิ่งกีดขวางมากมาย ตั้งแต่ดินที่โคตรจะไม่เรียบ
    หินเป็นขั้น ๆ
    รากไม้ที่ขวางสลับไปมา
    ทำเอาเจ็บก้นกันถ้วนหน้า
     
    แต่อุปสรรคที่สำคัญและยิ่งใหญ่ที่สุดของเจ๊ปุ๊ก น่าจะเป็น
    "ทางโค้ง" และ "โคลน" แลบลิ้น
     
    ตอนที่กำลังยืนคุยกับนักท่องเที่ยวแถวนั้น ก็ได้ยินเสียง "กรี๊ดดดด"
    พากันหันไปมองที่ทางโค้ง
    ปุ๊กกำลังพุ่งด้วยความเร็วสูงเข้ากอไผ่ ......... (แหกโค้งนั่นเอง)
    -  -" ถึงจะบอกว่าเวลาขี่จักรยานถ้าหักเลี้ยวเลยมันจะล้ม แต่ก็ช่วงกะให้พอดีด้วยนะ -*- (แล้วก็คอยเบรค คอยชะลอตอนลงจากเนินด้วย)
     
    แล้วก็ไปถึงถ้ำสอเหนือโดยสวัสดิภาพ(?)

    ลิตก็กล้าเหลือเกิน @ ถ้ำสอเหนือ
     
    สาเหตุที่ทำให้ปวดขากันถ้วนหน้า น่าจะเป็นขากลับจากถ้ำสอเหนือไปยังทางเลียบผานี่แหละ
    ดังที่ได้กล่าวเอาไว้ว่าอุปสรรคมากมายเหลือเกิน
    แต่ที่หนักที่สุดคือ ทางเข้ามันเป็นทางลาดลง เพราะฉะนั้นขากลับเราเลยต้องถีบขึ้นเนิน ทั้งๆที่มีแต่รากไม้นั่นแหละ !
     
    เลยวางแผนการขี่ว่า จะมีจุด check point ระหว่างทาง ทุก ๆ ที่ๆร่มไม้เพียงพอแก่การหลบ 555
     
    แล้วก็กลับออกมาสำเร็จ และมุ่งไปสู่ "ผาหล่มสัก"
     
    ผาหล่มสักขึ้นชื่อเรื่องวิวตอนพระอาทิตย์ตกดิน ดังนั้นจึงมีคนแห่กันไปเยอะมาก
     รวมถึงเด็กเกษตรที่เจอกันวันแรก ที่ตอนอยู่ที่ผาพยายามแอบถ่ายรูปป๊อปด้วย ฮา ๆ
     
    และเนื่องจากมาถึงผาทั้งที
    ทำให้เราทั้งสิบ ผลัดกันถ่ายรูปนั่งห้อยขาบนผา
    จนสุดท้ายลืมถ่ายพระอาทิตย์ตกไปซะสนิท
     
     
    หลังจากถ่ายรูปกันจนมืดถ่ายไม่ได้ ก็ไปเอาไฟติดหัว และยกขบวนกลับ
    โดยมีปุ๊กและบอดี้การ์ดทั้งสามรั้งท้าย
     
    ทุกๆครั้งที่เราหันหลังกลับไป จะเห็นจักยานคันนึงล้มและมีคนนั่งอยู่ข้าง ๆ อย่าแปลกใจเลย เพราะคนนั้นคือปุ๊ก !
     
    กลับถึงเต๊นตอนประมาณสองทุ่มกว่า ๆ เนื่องจากว่าทั้งตัวมีแต่เหงื่อ ทำให้ต้องอาบน้ำ และสระผมตอน 3 ทุ่ม 
    น้ำเย็นอย่างกับเอาน้ำเย็นในตู้เย็นมาแช่น้ำแข็งจากช่องฟรีซแล้วใส่เข้าไปในช่องฟรีซอีก5นาที
     
    กลับจากอาบน้ำและรับประทานอาหาร เราก็พยายามมองหาฝนดาวตก แต่แล้วสุดท้ายก็มานั่งเล่นไพ่ในเต๊นตามเดิม
     
    15 ธันวาคม 2550
     
    เนื่องจากเมื่อคืนเล่นกันจนดึก และมีใครก็ไม่รู้บอกว่า เต๊นผู้หญิงอุ่นกว่า ก็เลยนอนอัดกันในเต๊นเดียวนี่แหละ
    (โดยที่ลิตหนีไปนอนสบายอีกเต๊น)
     
    สภาพตอนตื่น - - นอนไปได้
     
     หลังจากกินข้าวกันเสร็จตอนสิบโมง ก็ออกเดินทาง ลงจากภูค่ะ
     
    คราวนี้คนนำขบวนไม่ใช่แทนแล้ว แต่เป็นต่ายกับโตน
    เพราะต่ายต้องรีบไปให้ทันรถที่จะนั่งกลับบ้าน
    เลยเดินนำไปก่อน
     
    แต่ปัญหาคือ ใบเอาสัมภาระลูกหาบมันอยู่กับคุณชายป๊อป
     
    เรากะลิตเลยต้องเดินติดสปีดไปหาต่ายกับโตนที่เดินเร็วจนหายไปจากระยะสายตาแล้ว
     
    เอ่อ
     
    จะบอกว่า
     
    ต่ายกับโตนนี่เดินเร็วมาก ๆ
     
    T T ทำเอาหอบแฮ่ก ๆ แถมกว่าจะตามทันก็เกือบๆถึงหลังแป
     
    ...
     
    หลังจากนั้น(หลังจากต่ายกะโตนลงไปต่อแล้ว)
    พวกเรา8ชีวิตที่เหลือ ก็ชิวต่อไป 5555555
     
    ค่อย  เดินลงภู
     
    เนื่องจากไม่ใช่การขี่จักรยาน
    คนที่หกล้มบ่อยที่สุด
    เลยกลายเป็น เราแทน - -"
     
    ระหว่างทาง
    ลิงศิก็โชว์ความสามารถในการปีนต้นไม้อีกครั้ง ฮา ๆ
    ใครอยากได้คลิป ติดต่อได้เหมือนเดิม
     
     
    หลังจากนั้นศิก็เกิดอาการเจ็บขา
     
    วิธีแก้ไขคือ
    ขั้นแรก ยัดทิชชูไว้ที่ทุกนิ้ว
    ขั้นที่สอง ทำไมเป้นแบบนี้ไม่รุ
     
    เนื่องจากขั้นที่สองอุบาดเกินทุกคนจะรับ เลยตัดใจ เดินถุงเท้าเปล่า !
    (มั่นมาก)
    จนสุดท้ายพัฒนาไปเป็นรองเท้าแตะ
     
    หลังจากนั้นก็ลงภู และขึ้นรถกลับกทม.โดยสวัสดิภาพค่ะ ยิ้มแฉ่ง
     
     
     
    เรื่องน่ารู้ของภูกระดึง .... พูดอะไรเจออย่างนั้น (จริง ๆ นะ) .... อย่างตอนลงจากภู เรากับเมธที่ลงความเห็นกันว่า นำแข็งที่อยู่บนภู ทำได้โดนการเอาน้ำมาแช่ตู้เย็นให้กลายเป็นน้ำแข็ง แต่จริง ๆ แล้ว ลูกหาบเขาแบกขึ้นมาทั้งน้ำแข็งต่างหาก !!
     
     
     
    ปล. ทริปต่อไป ทีลอซู / เกาะล้าน *-*
    December 01

    แปลเพลงดีก่าเนอะ 最期の川

    最期の川
    แม่น้ำสายสุดท้าย
    CHEMISTRY
     
    なぜに空見上げるのだろう ?
    どこかで立ち止まる度(たび)
    誰にも話せない悲しみを
    心が話しかける
    ทำไมถึงต้องมองไปบนฟ้านะ ?
    ทุก ๆ ครั้งที่หยุดยืนที่ไหน
    จะใช้หัวใจคุยกับความเศร้าที่คุยกับใคร ๆ ไม่ได้
     
    歩いて来た長い道を
    ここから振り返れば
    僕が思うよりも
    輝いた日々だと教えられた
    ถ้าหากว่าหันกลับไปจากตรงนี้
    มองถนนอันยาวไกลที่เดินผ่านมา
    จะเห็นว่ามันเป็นวันคืนที่สว่างไสว
    ยิ่งกว่าที่ผมคิดซะอีก
     
    どんな時も
    僕のそばで
    君がともに笑った
    過ぎた歳月(とき)は
    何が足りなくて・・・
    でも 気づいたのは
    ”愛こそがすべて”さ
    ไม่ว่าเมื่อไหร่
    เธอจะอยู่ข้าง ๆ ตัวผมหัวเราะไปพร้อม ๆ กัน
    วันคืนที่ผ่านมา
    มันมีอะไรที่ขาดไป ...
    แต่ที่รู้ก็คือ
    "ความรักคือทุกสิ่ง"
     
    ※「幸せだった?」なんて
     聞かないでくれ
     愛しき人
     腕に抱きしめて
     僕が聞きたいよ
     君が幸せだったか?
     終わらない道は きっとない
     見送る人
     涙 拭いて
     背中 見届けて・・・
     僕は一人きり
     この川を 今 渡る※
    "มีความสุขรึเปล่า?"
    อย่าถามแบบนั้นเลยนะ
    ที่รัก
    ผมจะกอดเธอไว้ด้วยแขนของผม
    ผมอยากได้ยินเหลือเกิน
    เธอมีความสุขรึเปล่า ?
    เส้นทางที่ไม่สิ้นสุดไม่มีอยู่จริงแน่นอน
    คนที่มาส่งทำได้เพียงหลั่งน้ำตาและมองตามหลังไป
    ผมจะข้ามแม่น้ำเส้นนี้ไปเพียงลำพัง
     
    僕がいなくなった後は
    時々 空見上げて
    หลังจากที่ผมไม่อยู่แล้ว
    บางครั้งก็มองขึ้นไปบนฟ้านะ
     
    君のことを ずっと
    太陽の近くで見守ってる
    ผมจะคอยเฝ้ามองดูแลเธอ
    จากที่ ๆ ใกล้ ๆ กับดวงอาทิตย์เสมอ
     
    姿かたち 
    見えなくても
    きっと君は 感じる
    目を閉じれば
    懐かしいぬくもり
    そう 孤独を包む
    僕は日差しになる
    ถึงแม้จะไม่เห็นรูปร่างและตัวตน
    แต่เธอจะรู้สึกถึงได้แน่นอน
    ถ้าหลับตาลงแล้ว
    ความอบอุ่นที่หวนหาจะห่อหุ้มความเหงา
    ผมจะกลายเป็นแสงอาทิตย์
     
    どれだけ愛してたか?
    思い出して
    大事な人
    君を残すこと
    それがつらかった
    前へ歩いて欲しい
    永遠の愛はきっとある
    忘れないで
    一人じゃない
    離れ離れ手も
    君のその胸に
    僕はまだ生きている
    รักมากเท่าไร ?
    คิดให้ออกสิ
    เธอผู้แสนมีค่า
    การที่ต้องทิ้งเธอไว้
    เป็นสิ่งที่ขมขื่นเหลือเกิน
    ผมอยากให้เธอก้าวเดินต่อไปข้างหน้านะ
    ความรักนิรันด์มีอยู่จริงแน่นอน
    อย่าลืมนะ
    ว่าไม่ได้อยู่ตัวคนเดียว
    ถึงแม้จะแยกห่างกันก็ตาม
    แต่ผมยังจะมีชีวิตอยู่ในหัวใจขอเธอ
     
    (※繰り返し)
     
    何も悔いはない
    生まれてよかった
    心から ありがとう
    ผมไม่รู้สึกเสียใจอะไรเลย
    กลับดีใจที่ได้เกิดมา
    ผมขอขอบคุณจากหัวใจ
     
     -----------------------------
     
    ตั้งแต่แปลเพลงเป้นงานอดิเรกมา
    เพลงนี้เป็นเพลงที่เศร้าที่สุด
    ยิ่งกว่า Hitomi wo Tojite
     
    แต่ถ้าจะฟังให้ได้อารม
    ต้องฟัง Hitomi wo Tojite ต่อจากเพลงนี้
    มันจะเหมอืนเป็นภาคต่อกันเป๊ะ
     
    เพลงนี้จะเป็นความรู้สึกจองคนที่จะกำลังตายค่ะ T T
    ในขณะที่ Hitomi wo Tojite จะเป็นความรู้สึกของคนที่คนรักจากไป
     
    T^T
     
    ปล.แต่เพลงนี้เพราะมาก ฟังกี่ทีก้ชอบอ่ะ
    November 17

    อัพ ๆ ซะบ้าง

    วันนี้ไปเอา ZIG☆ZAG เล่ม สาม สี่  ห้า หก มาค่ะ
     
    ไปเที่ยวเซ็นทรัลเวิร์ล !!!
     
    ไปเดินผ่านงานบูม
     
    ไปเจอพิกโกโล่ตัวเขียวและมีเขา (กรี๊ด เจ๋งค่อด)
     
    ไปเจอเอสปาด้ายืนให้ถ่ายรูป
     
    แต่เนื่องจากกล้องมือถือห่วยนรกเลยไม่ได้ถ่าย
     
    ....
     
     
    ไม่รู้อัพไรแระ ไปดีกั่ว
     
     
    ปล. เพลงใหม่โคบุคุโระเพราะอีกแระ
    October 21

    Book Expo 2007

    วันเสาร์ที่ผ่านมา ... บากบั่น(?) แหกขี้ตาตื่น(ซะสาย)ไปสอบ SCG ที่จุฬามาค่ะ
    สอบ 9 โมง ดิฉันตื่นซะ 7 ครึ่ง ทำอย่างกะตอนไปมาแตร์แล้วเข้าแถวทันฉิวเฉียดไม่มีผิด
    ตอนนั้น ตื่นประมาณ 6.20 อาบน้ำแต่งตัวด้วยความเร็วสูง ขึ้นรถพ่อ ไปให้ทัน 6.50 ที่สถานีห้วยขวาง
    มันเป็นรถไฟฟ้ารอบสุดท้ายที่จะไปทันเข้าแถวตอน 7.20 ที่หน้าห้องม.6/4พอดีเป๊ะ
    แถมยังเป็นเวลาที่ใช้เวลาในการเดินทางน้อยที่สุดด้วย ! เพราะเข้าสถานีปุ๊บ รถมาปั๊บ ลงจากบีทีเอสปุ๊บ วิ่งแจ้นไปโรงเรียนทันที 555 (+วิ่งขึ้นบันไดห้าชั้นด้วยค่ะ !!)
     
    ตื่นปุ๊บ อาบน้ำ กินข้าว แล้วก็ออกจากบ้านตอน 8.20 = =
    แม่ไปส่ง เลยทันพอดิบพอดี ถึงขนาดออมยังคิด "แอมมาสายแน่ ๆ"
    แต่ภัทรท่าทางจะไม่ตกใจ สงสัยจะรู้อยู่แล้ว = =
     
    พูดถึงข้อสอบ มันเป็นข้อสอบที่ .... ภาคคอมเสียเปรียบสุดซึ้ง เมื่อมีโปแกรมมิ่งโผล่หัวมา  5 ข้อ
    (แต่เสียเปรียบสุดนี่ พวกภาคไฟ ไม่มีเลยซักข้อเดียว !)
     
    หลังจากสอบเสร็จก็ไปตะลอน ๆ กับภัทรที่ไปคุยธุระที่วิศวะ (เนียนไปนั่งกับเค้าเฉยเลย)
    เจอเม้งแบบงง ๆ (ฮา)
    แล้วก็ไปกินข้าวกับภัทรตรงสามย่าน
    เส้นเล็กผักไข่ใส่อะไรไม่รู้ กับคะน้าราดน้ำมันหอย
    อร่อยดี(?)
    (จะอร่อยรึเปล่านี่จำไม่ได้ละ จำได้แค่ว่ากินหมดเกลี้ยง)
     
    หลังจากนั้นก็ข้ามไปขึ้นรถใต้ดินไปงานหนังสือ
     
    เพราะมันเป็นวันเสาร์รึเปล่า คนโคตร เยอะ เลย !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
    เข้าไปซุ้มแรกที่เห็นก็เซ็ง เพราะมันคือซุ้ม SCG ที่เพิ่งจะสอบไปตะกี๊ แถมมีใครไม่รู้มาโชว์ตัว
    แฟน ๆ กรี๊ดกร๊าด และในที่สุด เรากับภัทรก็ฝ่าวงล้อมได้สำเร็จ
     
    ไปเอาแผนที่ และเริ่มวางแผนการเดิน
     
    มาพูดถึงหนังสือที่เล็งเอาไว้ก่อน
    1. sweet asian ของแจ่มใส ประมาณสองสามเล่ม
    2. tokyo love story คิดว่าน่าจะมีขายที่นายอินทร์ (แจ่มใส เก่าแล้ว)
    3. bleach บู๊ท เนชั่น
    4. NANA บงกช
    5. แล้วแต่ชะตาถ้าไปที่ bliss !!
    ผลที่ได้คือ
    1. คินดะอิจิ ตอนที่ 9 ในห้องที่ปิดตาย (บลิซ)
    2. คินดะอิจิ ตอนที่ 10 คฤหาสน์เขาวลกต (บลิซ)
    3. มิเกะเนโกะ ตอนที่ 11 (บลิซ)
    4. คุณพ่อหัวขโมย (บลิซ)
    5. ฆาตกรรมฆ่าเวลา (บลิซ)
    6. ยอดตุลาการราชวงศ์ซ่ง 1 (มติชน)
    7. ยอดตุลาการราชวงศ์ซ่ง 2 (มติชน)
    8. สลับตัววุ่นมาลุ้นรัก (แจ่มใส ที่ซื้อที่นายอินทร์เนื่องจากไม่สามารถมีชีวิตรอดหากฝ่าสมรภูมิเข้าในห้าเคาน์เตอร์แจ่มใสได้)

    ซื้อเสร็จ หมดแรง หมดตัง หิวน้ำ คอแห้ง กระเป๋าแห้ง T_T

    แต่กลับบ้านด้วยหัวใจเบิกบาน ฮ่า ๆ
    หลังจากนอนแผ่ไปครึ่งชม. ก้มีโทรศัพท์มา
    "จากคิโนะคุนิยะนะครับ หนังสือที่สั่งไว้ได้แล้วนะครับ"

    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด

    สรุป เสียตังเพิ่มกับ ZIG ZAG ไปอีกสองเล่มค่ะ .... (ไปเอามาวันนี้)

    ปล. อ่านคินดะเล่มเก้า หนังสือของแจ่มใส มิเกะเนะโกะ และซิกแซ็กอีกสองเล่มจบไปแล้วค่ะ !!(บ้าจนลืมเล่นเกมเลย)
    ปลสอง. ZIG ZAG น่ารักเกินห้ามใจ ..................................อาทิตย์หน้าสงสัยได้ไปซื้อมาอีกสี่เล่ม

    October 14

    ปิดเทอม ... ที่ดูเหมือนจะไม่ได้ปิด

    สอบเสร็จมาสามวันแล้ว !!
     
    แต่สอบเสร็จไปก็เท่านั้น เมื่อยังมี IS ที่ยังต้องพรีเซนต์เหลืออยู่
     
    อาทิตย์หน้าก็สอบ SCG (เอ่อ สอบอะไร?)
     
    ถัดไปอีกก็ pre-test cer JAVA
     
    ติวสอบวัดระดับญี่ปุ่นก็เริ่มไปตั้งกะพุธที่แล้ว
     
    - -"
     
    และยังมีโปรแกรมที่มันจะผุดขึ้นมาเรื่อย ๆ
     
    เอ๊ะ แล้วปิดเทอมฉันล่ะ
     
    ??
     
    ซีรี่ที่ดองเอาไว้ล่ะ ??
     
    นิยายก็อยากอ่านนะ ??
     
    การ์ตูนที่อยู่ดีๆ ก็ผุดชื่อเรื่องขึ้นมาให้อยากอ่านเต็มไปหมด ??
     
    โอวววว
     
    วันก่อนที่สอบ java เสร็จ ดีใจมาก ! (ถึงจะทำไม่ได้) วางแผนไว้เต็มที่ว่าจะเช่าตูนมาอ่าน
    แต่
    น้ำท่วม วะ ฮ่า ๆ ๆ
     
    T___T
     
    มะไหร่ถนนแถวบ้านชั้นมันจะเลิกท่วมซักที ?
     
    อยากนอนอยู่บ้านนิ่ง ๆ ในช่วงปิดเทอมจังเลยยยยยยยยยยยยยย
     
    ปล. 1 เรื่องฮานะคิมิภาคญี่ปุ่น (สับขั้วมาลุ้นรัก สวรรค์หนุ่ม ๆ ? แปลชื่อเอง ฮา) ดูจบแล้วจ้า ดูจบไปตั้งกะก่อนสอบซะอีก - -
    ปล. 2 วันนี้พยายามแปลเพลงประกอบมา ไม่แน่ใจเรื่องความถูกต้องนะ
    ปล. 3 มีคนติดลัทธิโจเหมือนเราเพิ่มอีกคน อิอิ

    PEACH
    by Otsuka Ai
    Ost.Hanazakari no Kimitachi e -ikemen paradise-
     
    อยากจะร้องเพลง ในปีนี้ที่คุณพระอาทิตย์ขึ้นมาอย่างสนุกสนาน
    อยากจะหัวเราะ เท่าที่อยากจะดื่มความรู้สึกของตัวเองเข้าไป
     
    อยากจะให้หัวใจที่สั่นไหวนี้ใจเต้นตึกตัก
    นั่นก็คงใช่นะ สวรรค์
    อ๊ะ ฤดูร้อนนี่นา !!
     
    PEACH !! เครื่องหมายความรักที่กลับหัว
    ส่วนนึงเพราะมันไม่มั่นคงมันก็ล้มทิ้มลง แต่ก็ลองพลิกกลับดูนะ
    PEACH !! เครื่องหมายความรักที่กลับหัว
    ต้องการพลังไม่ว่าจะซักกี่เท่า จะลองพยายามดู เพราะฉันรักเธอนี่
     
    บอกบ๊ายบายกับจิตใจที่แห้งเหี่ยว ฉันไม่ได้ว่างขนาดนั้น มันเสียเวลา
    บอกบ๊ายบายในห้วงความทุกข์ ถ้าเห็นที่ดี ๆ ล่ะก็เป็นโอกาสนี่นา
     
    ความเอาจริงเอาจังเป็นสิ่งสำคัญนะ ในวันนั้นที่ลืมมันไป
    เมื่อไหร่กันนะที่เลอะเทอะไปหมด ?
    อ๊ะ จะสุกแล้ว !!
     
    BEACH !! หลอกล่อด้วยก้น
    ถึงจะเป็นห่วงนิดหน่อยก็ไม่เป็นไรนี่นา ฉันเชื่ออย่างนั้นนะ
    BEACH !! ถ้าอยากได้ก้นนี้ ฉันก็จะให้นะ
    เตรียมตัวสำหรับค่ำคืนที่เผ็ดร้อนและยามเช้าที่จะเยียวยาแผลไว้ด้วยนะ
     
    ปิศาจกับเทวดา ที่ปนเปกันมาระหว่างที่สูดลมหายใจเข้ามา
    ผลักออกไป ๆ แล้วก็ดึงเข้ามา ถ้ากลับมาเป็นเหมือนเดิมล่ะก็จะจับมันให้เต็มมือ
     
    PINCH !! ไม่ว่าเรื่องอะไรก็เท่ากันหมด ให้ก้าวเท้าของฉันทั้งหมด
    เข้ากับจังหวะดนตรีแล้วก็ กระโดด !
    PINCH !! มาอยู่ด้วยกันดีกว่านะ มันต้องเป็นอย่างงั้นแล้วล่ะ
    เปลี่ยนอารมณ์ แล้วมาสนุกกันดีกว่า ในฤดูร้อนนี้
     
    PEACH !! เครื่องหมายความรักที่กลับหัว
    ต้องการพลังไม่ว่าจะซักกี่เท่า จะลองพยายามดู เพราะฉันรักเธอนี่นา
     
    PEACH x PEACE
     
    คำแปล ฉันเอง (อีกแล้ว)
     
    note : "หลอกล่อด้วยก้น" เนี่ย .... หาคำที่ดีกว่านี้ไม่ได้แล้วจริง ๆ จะให้บอกว่า "ส่ายก้นไปมา" ? เรอะะ ??? ใครไม่เข้าใจมุขนี้ลองดูซีรี่ส์ดูนะจ๊ะ จะรู้เองว่ารูปก้นเนี่ย มันมองเป็นลูกพีชได้ !!! (ยังไงไม่รู้สิ)
              ที่บอกว่า "จะสุกแล้ว" คือลูกพีชนะคะ
              สรุปเพลงมันจะบอกว่า ลูกพีช คือ "หัวใจที่หัวทิ่ม" นั่นเอง (โอสึกะ หัวคิดสร้างสรรค์มาก ๆ)
              แปลไปงงไป คนอ่านก็คงจะงงตาม ขอโทษน้า
              ขอไม่แปลเพลงikenai taiyouนะ .... ไร้ความสามารถในการแปลเพลงนั้นให้อ่านรู้เรื่อง
     
    September 10

    เรื่อย ๆ เปื่อย ๆ

    สังเกตบ้างรึเปล่าว่า
    "ยิ่งแก่ยิ่งความรู้สึกเร็ว"
    เอ๊ะ หลายคนคงหาว่าเราบ้า
    มันต้องเป็น "ยิ่งแก่ยิ่งความรู้สึกช้า" สิ
    ก็คนแก่ก็ต้องทำอะไรเชื่องช้าต่างหากล่ะ !
     
    เรื่องนั้นมันก็ใช่ ที่ว่ายิ่งแก่ยิ่งทำอะไรช้าลง
    ทำอะไรช้าขึ้น เงอะ ๆ งะ ๆ เบลอ ๆ เอ๋อ ๆ - -"
    ง่วงนอนบ่อย ขี้เกียจ .... (ชักจะกลายเป็น "ยิ่งแก่ยิ่งชิล" 555)
     
    แต่เคยบ้างไหม ?
    ตอนเราเด็ก ๆ มักจะได้ยินพวกลุง ๆ ป้า ๆ น้า ๆ อา ๆ พูดว่า
    "นี่ไม่เจอแป๊บเดียว โตขึ้นเป็นกอง !" เอ่อ ที่ว่าไม่เจอน่ะ สามปีแล้วป้า - -
    "ผ่านไปสองปีแล้วเหรอเนี่ย ไม่ทันรู้สึกตัวเลยเนอะ" แต่ว่าหนูว่ามันช๊าช้า ไอ้สองปีของป้าเนี่ย
     
    แต่ตอนนี้ เวลาผ่านไป แก่ขึ้น
    รู้สึกว่าเหตุการณ์บางอย่างมันเพิ่งจะผ่านไปเอง ... ทั้ง ๆ ที่มันก็ผ่านมาตั้งนานแล้ว
    ก็ ....
     
    "สอบมิดเทอม" ไงล่ะค้า ผ่านมา เป็นเดือนแล้ว รู้สึกเหมือนเพิ่งจะสอบไปเมื่ออาทิตย์ที่แล้วอยู่เลยค่า !!!!!
    สอบเสร็จจนจะสอบไฟนอลอยู่แล้ว พูดถึงไฟนอล ยังไม่ได้อ่านสือเลย แย่แล้ว !!!! (คะแนนมิดเทอมเน่ามาก ให้ตายดิ)
     
    หรือว่า ความรู้สึกช้าลง เลยทำให้เหมือนเวลามันผ่านไปเร็วขึ้นกันนะ ?
     
    PS 1. ไม่ใช่แค่สอบมิดเทอมนะ ยังรู้สึกเหมือนอาทิตที่แล้วยังไปรร.อยู่เลย เอ๊ะ หรืออะไรเข้าฝัน !
    PS 2. ทฤษฎีใหม่ได้รับการพิสูจน์แล้ว "ความขี้เกียจ แปรผันตรงกับ งาน/ระยะเวลาที่เหลือก่อนจะสอบ"
    PS 3. วันนี้เอาเพลงเก่า ๆ มาแปล ความจริงน่าจะเคยแปลไว้แล้ว (?) แต่เวอร์ชั่นนี้เพิ่งจะขุดเจอ เพราะดีเลยเอามาลงไว้ก่อน
    PS 4. วงZONEนี่ก็ยุบมานานเหมือนกันแฮะ ... เพิ่งรู้สึกตัว (เห็นมะ อีกแล้ว)
     
     
     
    H.A.N.A.B.I ~君がいた夏~ (hanabi ~kimi ga ita natsu~)
    (fireworks ~the summer you were here~)
    lyrics:   / music:
    Romaji by: cori

    君がいた夏
    kimi ga ita natsu
        ฤดูร้อนที่เคยมีเธอ

    夜空に咲く 向日葵見て
    儚く散り孤独な星だけが
    涙ぐんだ目に 映る姿今 頬を伝わった
    あの夏を忘れない
    yozora ni saku  himawari mite
    hakanaku chiri kodoku na hoshi dake ga
    namida kunda me ni  utsuru sugata ima  hoho wo tsutawatta
    ano natsu o wasurenai...
        มองไปที่ดอกทานตะวันที่บานอยู่ในท้องฟ้ายามค่ำคืน
        มีเพียงดวงดาวที่ดูโดดเดียวร่วงโรยไม่สิ้นสุด
        รูปร่างที่ปรากฏบนดวงตาที่เต็มไปด้วยน้ำตาบอกกับแก้ม
        จะไม่ลืมฤดูร้อนนั้นเลย    
     
    待ち合わせした 神社の石段 早くつきすぎて
    「カタカタ」合図で すぐにわかるよ 君が来たことを
    machiawase shita  jinja no ishidan hayaku tsukisugite
    "KATAKATA" aizu de  sugu ni wakaru yo  kimi ga kita koto wo
        ฉันมาถึงที่บันไดหินของศาลเจ้าที่นัดพบกันเร็วเกินไป
        ฉันรู้ได้ทันทีจากบรรยากาศรอบ ๆ
        ว่าเธอมาถึงแล้ว
     
    久しぶりに会う またあの笑顔見せよう
    明日になれば多分 そう夢の中に
    hisashiburi ni au  mata ano egao miseyou
    asu ni nareba tabun  sou yume no naka ni...
        ไม่ได้เจอกันมานาน ให้ฉันได้เห็นรอยยิ้มนั่นอีกทีสิ
        ถ้าหากพรุ่งนี้มาถึง ใช่แล้วในความฝัน
     
    ☆君がいた夏
     夜空の下 手をつないで 砂利道走り抜ける 僕らに
     遠く聞こえてる HANABIたちの声 切なく響いた
    * kimi ga ita natsu
    yozora no shita  te wo tsunaide  jarimichi hashirinukeru bokura ni
    tooku kikoeteru  HANABI-tachi no koe  setsunaku hibiita
        ฤดูร้อนที่เคยมีเธอ
        ภายใต้ท้องฟ้ายามค่ำคืน พวกเราที่จับมือกันวิ่งบนถนนพื้นกรวด
        เสียงของเหล่าดอกไม้ที่ได้ยินจากไกล ๆ ก้องกังวาลด้วยความเจ็บปวด
     永遠の夏
     「もういやだよ」こんな気持ち 君の後姿見る僕らに
     流れ星のように 伝う雫には すべたが映った
     あの夏を忘れない☆
    eien no natsu
    "mou iya da yo" konna kimochi  kimi no ushiro sugata miru boku ni
    nagareboshi no you ni  tsutau shizuku ni wa  subete ga utsutta
    ano natsu wo wasurenai...
        ฤดูร้อนตลอดกาล
        "ไม่เอาแล้ว" ความรู้สึกแบบนี้ ตัวฉันที่เห็นเธอด้านหลัง
        หยดน้ำตาที่เหมือนกับดาวตกแสดงให้เห็นทั้งหมด
        จะไม่ลืมฤดูร้อนนั้นเลย

     
    あれから何度も フッとあの場所に誘われ 目を閉じ
    are kara  nando mo  futto ano basho ni sasoware  me wo toji
        หลังจากนั้นนับครั้งไม่ถ้วน เมื่อหลับตาลงจะไปยังที่แห่งนั้น

    耳を澄ましまた 聞こえないはずの合図
    僕の胸にだけ 確かに届いた
    mimi wo sumashi mata  kikoenai hazu no aizu
    boku no mune ni dake  tashika ni todoita
        ถึงฉันจะเงี่ยหูฟัง ก็คงจะไม่ได้ยิน
        มีเพียงหัวใจของฉันเท่านั้นที่รับรู้

    * repeat
    君がいた夏
    君がいた夏
    kimi ga ita natsu (x2)...
        ฤดูร้อนที่เคยมีเธอ
        ฤดูร้อนที่เคยมีเธอ
    夜空に咲く 向日葵見て 儚く散り孤独な星だけが
    涙ぐんだ目に 映る姿今 頬を伝わった
    yozora ni saku  himawari mite  hakanaku chiri kodoku na hoshi dake ga
    namida kunda me ni  utsuru sugata ima  hoho wo tsutawatta

    * repeat
    あの夏をもう一度・・・
    君がいた夏
    永遠の夏
    君がいた夏
    永遠の夏
    ano natsu wo mou ichido...
    kimi ga ita natsu
    eien no natsu
    kimi ga ita natsu
    eien no natsu
        อยากจะกลับไปยังฤดูร้อนนั้นอีกครั้ง
        ฤดูร้อนที่เคยมีเธอ
        ฤดูร้อนตลอดกาล

    Romanji Lyrics : http://corichan.com/lyrics/zone.html 
    Japanese Lyrics : http://www.uta-net.com/user/phplib/view_6.php?ID=17699
    คำแปลภาษาไทย : เราเองล่ะ !!

    August 28

    BYUL -YOUME

    เพิ่งเปลี่ยนเพลงค่า แถมเจอเนื้อเพลง เลยเอามาลงให้กลายเป็น KARAOKE SPACE !!! 
     
    Ost.200 Pounds Beauty เพลงนี้เป็นเพลงช้าที่นางเอกร้องในห้องอัด กับตอนคอนเสิร์ต
    จำได้ว่าคำแปลซึ้งจนน้ำตาไหล !!!
    แต่อย่ามาถามนะว่าแปลว่าอะไร อ่านไม่ออกเหมือนกัน (ไว้เอาคำแปลเพลงญี่มาลงบ้างดีก่าเนอะ)
     
    BYUL -YOUME

    PA RAM GYEOL RI CHANG EUL HEUN TEUL GO
    NAEKI MAN HAN JAK EUN NA UI BANG WEE RO
     
    AREUM DAP GE BYUL BIT DEUL EUL GA DEUK
    CHAE WO JU NE YO
     
    SEL SU OUPSHI MAN EUN BYUL DEUL EUN
    JI CHEO IT NEUN NA REUL EO RU MAN JI MYEO
     
    NAE MAN SOKE KA DAM EUN NUN MUL DAKA JU NE YO
     
    MAN IAPA HA JI MA NAL KUM AN UEN CHAE DA DOK YEO JU MYEO
    JAL JA RA WEE RO HAE JU NE YO
     
    * GEOT JU MOTHAL MAN KEUM HIM EGYEO WO AH PA WA DO
    NUN MUL RI APEUL GA RYEO WA DO
    GAT JI MOTHAL NAE SARANG AP E DO NA UL SEUL REA YO
     
    SHAM SHI RA DO GOT TAE HAENG BOK KAENG DEON GI
    EOK DEOL EUN GASEUM SO GAN JIK HAL GE YO
    DU NUN ESU NOH AH JIN JEO BYUL DEUL
    SHAW ROM YEONG WON HEE
     
    KUM MUL KOM DEUT DA GA O NE YO
    YU NAN HEE DO BAL GEUN NA UI BYUL HANA
    NUN BI SIGE BAN JAKI MYEO
    OKKAE WEE RO NAE RYEO WA
     
    JA KUM SEUL PEO HA JI MA...
    SON KOK JAE BON TAE NAN MAN JEO JU MYEO
    TA SEU HEE NAL GUM SA JU NE YO
     
    REPEAT*
     
    SHAM SHI RA DO GOT TAE HAENG BOK KAENG DEON GI
    EOK DEOL EUN GASEUM SO GAN JIK HAL GE YO
    DU NUN ESU NOH AH JIN JEO BYUL DEUL
    SHAW ROM
     
    AH.....
    NA O NEUL MAN EUN ANUL REO YO
    NAN MUL RI GA DEUK CHA WA DO
    JO KI JEO BYUL DEUL SHAW ROM NA UL SEUL RAE YO
    OH.....
    HAENG BOK KAENG DEON GE EOK MODEUL
    GASEUM E GAN JIK HAL GE YO
    DU NUN ESU NOK AH JIN JEO BYUL DEUL SHAW ROM
    YEONG WON HEE
     
     
    ปล. นางเอกน่ารักมาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาก
    July 28

    บันทึก(?) ประจำวันที่ 28 กค. 2550

    ก่อนอื่น
    จะกล่าวถึงอาทิตย์ที่ผ่านมาก่อนนะ
     
    วันจันทร์
    ตอนนั่งรถตู้กลับบ้าน หลังจากสอบ com arc เสร็จ
    ตอนนั่งอยู่บนรถตู้ ในขณะที่กำลังมองไปข้างหน้า
    ก็เห็น ...
    มอเตอร์ไซค์คันนึง เบรค แล้วแฮนด์พลิก ตีลังกา กลิ้ง กลุกๆ อยู่กับพื้น
    เห้ยยยย คือแบบว่าช็อค
    (ขอให้พี่ชายคนนั้นไม่เป็นอะไรด้วยนะคะ)
    พลางคิดว่า สงสัยวันนี้จะทำผิดเยอะ (ซึ่งมันก็ต้องผิดเยอะอยู่แล้วล่ะ - -")
     
    วันพุธ
    หลังจากสอบ com network เสร็จ
    ฟ้าเริ่มมืด
    ตอนรอรถตู้อยู่หน้าวิทยา
    ฟ้าผ่า = = แบบว่าเห็นเป็นเส้นเลย แถมผ่าติด ๆ กัน 
    ตอนนั่งรถตู้
    อยู่ดี ๆ ฝนก็ตก
    ตอนรถมาถึงแฮปปี้แลนด์ (ลงพอดี)
    น้ำท่วมค่ะ ขอบใจ
    ใส่รองเท้าผ้าใบด้วย ...
    ท่วมถึงข้อเท้า ....
    พยายามหาทางที่ "ท่วมน้อยที่สุด" (คือมันท่วมหมดเลยให้ตายสิ)
    พอเห็นคนอื่นลุยน้ำ
    เอาวะ ฉันก็จะลุยด้วย !
    เขย่งก็แล้ว ... แต่ก็เปียกอยู่ดี เปียกไปจนถุงเท้านี่ .... คืออมน้ำ
    ตอนเดินบนพื้นแห้งๆ ก็รู้สึกว่า เหมือนเหยียบทีนึง น้ำก็ไหลออกมาทีนึง
    มันแย่มาก !! แถม .... ยังคันยิก ๆ อีกด้วย !!!!
    ยัง ๆ ยังไม่หมด
    เมื่อเดินข้ามมาฝั่งเดอะมอลล์
    เดินลงมาจะรอรถเมล์ ทันใดนั้น
    มอไซค์ขอะไรซักอย่าง(?) ก็กลิ้งลงกะพื้น ตีลังกาสามตลบ
    และเราก็เห็นเต็มตาอีกแล้ว !!!
    เอ่อ หรือจะถึงคราวเคราะห์วะเนี่ย
     
    วันนี้ - -
    เป็นพี่สาวที่ดีค่ะ
    ขับรถไปส่งน้องไปเที่ยว - -"
    อีกคุณน้องชายก็ปากดี
    "พี่แอมขับอ่ะ เดี๋ยวก็ไปเฉี่ยวนู่น ชนนี่"
    ................................
    น้องเวน
    แต่ก็ขับมันไปส่ง
    ลงตรงแถวเอสพลานาดได้อย่างสวัสดิภาพ
    แล้วก็ขับไปจอดที่คาร์ฟูร์ จอดได้ตรงเป๊ะเหมือนกัน (เฮ)
    ซื้อของเสร็จก็กลับบ้าน
    ขับเรื่อย ๆ กลับบ้าน
    ขับอยู่ดี ๆ ผ่านซอยทางลัด
    อีรถด้านขวาก็ชิดขวาซะ -*-
    ทันใดนั้นก็ ....
    เฉี่ยวกระจกข้างที่จอดอยู่ซะเลย
    ตกใจขั้นรุนแรง แต่เห้ย โดนแค่กระจกเอ๊ง - -"
    ถอยรถเข้าบ้าน ออกมาดู
    .... ฝาที่ติดอยู่ข้างหลังของกระจกข้างของรถเราหลุด !!!!!!!!!!
    ........ขับกลับไปเก็บใหม่ -*-
    แถมตอนลงไปเก็บ (เฉี่ยวหน้าร้านหูฉลาม)
    บ๋อยสองคนที่อยู่กหน้าร้านก็พูด "โถ กำลังคิดอยู่เลยว่าใครมาทำตกเอาไว้ ฮ่าๆๆๆๆ"
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    อายโคด
     
    ปล. แม่ขำจนบ้าไปเลย T_T
     
    July 16

    Howl's Moving Castle

    Howl's Moving Castle (ハウルの動く城)
    หลังจากอดทนมาหลายปี นิยายก็อ่านแล้ว ในที่สุด วันนี้ก็ได้ดูแล้วล่ะค่ะ
     
    หาทั่วมาบุญครอง จนสุดท้ายไปจบที่ฟอร์จูนที่เก่า ฮ่า ๆ
     
    แต่ซื้อมาแล้ว ไม่ผิดหวัง
     
    มีเนื้อเรื่องหลายส่วนที่ดัดแปลงเปลี่ยนไปจากนิยาย
     
     
     
     
    (สปอยล์แน่นอน)
    เช่น ไม่มีมนุษย์สุนัขหน้าคน (ถ้ามีก็น่ากลัวพิลึกเนอะ)
    ไม่ได้มีการอ้างเรื่องว่าโซฟีมีน้องสาวอีกคนที่ชื่อมาร์ธาร์
    ไม่มีพ่อมดซุลลิมาน แต่เป้นแม่มดซุลลิมานและกลายเป้นอ.ของพ่อมดฮาวล์แทน
    มาร์เคิลไม่ได้ชื่อไมเคิล แล้วก็เด็กมาก
    ไม่มีฮาวล์ขี้หลี (ก๊าก ๆๆ)
    ฮาวล์แรด (ในนิยายที่สำอางซะ)
    และก็ไม่ได้กล่าวถึงว่าโซฟีหายจากคำสาปได้ยังไง(ให้คิดเอง)
     
    สิ่งที่ทำให้อนิเมเรื่องนี้คุ้ม
    1. เนื้อเรื่อง เปลี่ยนจากนิยายไปแล้วค่อนข้างลงตัวกว่าเดิม(เราคิดนะ) คือฮาวล์กับโซฟีรักกันมีเหตุมีผล ฮาวล์ไม่ได้ไปเที่ยวจีบคนอื่นมากมาย(เพราะว่ามีโซฟีอ่ะซิ) ทั้งๆที่ในนิยาย ฮาวล์แทบไม่สนใจเรย - - เอาแต่หลีสาว ฮาวล์ที่รอคอยโซฟีมากตั้งแต่อดีต โซฟีที่ตกหลุมรักตั้งแต่แรกพบ
    2. คาลซิเฟอร์น่ารักมากอ่ะ
    3. มาเคิลก็น่ารักนะ
    4. สำคัญที่สุดละ นั่นหรือ คือ
    .
    .
    .
     
     
     
     
    ฮาวล์หล่อมาาาาก
     
    หล่อมาก ๆ ไม่คิด่าจะขนาดนี้ นี่ขนาดมีหลายคนบอกแล้วว่ามันหล่อ
    หล่อยิ่งกว่าเอาฮาคุสามคนมารวมกัน แต่นี่มัน โอ้ววว
     
    มอบความดีความชอบให้คนออกแบบตัวละคร
     
    วาดฮาวล์ออกมาได้หล่อแรดสำอางครบสูตรจริง ๆ (น้องนะบอกว่าหล่อ นุ่ม ฮ่าๆ)
    เสียงก็หล่อเซ็กซ๊่ค่ะ กีาก ๆ (ทาคุยะ คิมุระ พากษ์นิ ถ้าอ่านมะผิด)
     
     Howl

     

    ปล.ยังไม่ได้อ่านสือเพราะฮาวล์นี่แหละค่ะ

    July 09

    เปลี่ยนเพลง

    เปลี่ยนเพลงเป็น Understand ซิงเกิ้ลใหม่ของ YUI
    เนื้อเพลง ที่นี่เลย (เผื่อใครอยากร้องตาม)
     
    ใจจริง กะจะเอา My Generation ของ YUI มาลง
    แต่เฮ้ย
    เพลงมันร้องว่า "ตัวฉันที่อายุ16"
     
    พอดีเรามันแก่แล้วนี่เนอะ (ยูอิอายุ16 เองแฮะเพิ่งรู้)
    อย่าลงดีก่า ละอายใจตัวเอง T_T แก่กว่าตั้ง 5 ปีเลยเหรอเนี่ย
    June 30

    Liar Game เกมโกหก ที่มากับความซวย

    เพิ่งดูไปตอนที่สี่ รึเปล่า จำไม่ได้แล้ว
     
    เรื่องนี้สร้างมาจากการ์ตูนอีกทีนึง ยังไม่มีลิขสิทธิ์ในไทย
    แต่ถ้าลองดังขนาดนี้เชื่อว่าเดี๋ยวก็คงจะมีล่ะ
     
    นำแสดงโดยโทดะ เอริกะ กับมัตสึดะโชตะ
     
    เมื่อตัวเอกที่แสนซื่อบื้ออย่างนางเอกถูกลากเข้ามาร่วมเกมแก่งการโกหก
    ที่มีกติกาคือต้องโกหกคู่แข่งเพื่อให้ได้เงินจากคู่แข่งมา(ให้เงินของคู่แข่งลดลง)
     
    เท่าที่ดูเรื่องนี้ไปสี่ตอนกว่าๆ ให้ความรู้สึกเหมือนกับอ่านเดธโน้ต
    ช่วงที่ไลท์กับแอลชิงไหวชิงพริบกันไม่มีผิด
    ใครที่ไหวพริบดี ไม่ถูกชักจูงไปง่าย ๆ นั่นล่ะผู้ชนะ
     
    เอ๊ะ แล้วมันมากับความซวยยังไงล่ะ
     
    (ต่อไปนี้ spoil ล่ะมั้ง)
     
    ก็จริงอยู่ที่นางเอกซวยโดนลากเข้ามาในเกม
     
    แต่ที่ซวยพอกันคือ ผู้เคราะห์ร้ายทั้งสาม
    ออม จา และฉันเอง
    เหตุเกิด ณ โรงอาหารตึก A คณะวิศวกรรมศาสตร์ -  -"
     
    หลังจากที่ออมกับเราเอาเครื่องเล่นวิดิโอของหนันไปดูในห้องเลคเชอร์ JAVA
    จนเลิกดูไม่ได้ เอามาดูต่อที่หอสมุด
    และย้ายมาที่โรงเอแล้ว ...
     
    ตอนที่กำลังดูตอนที่5 ประมาณกลาง ๆ(?)ตอน
    พระเอกที่โยนคำตอบโนลงไป วางแผนให้ผู้เข้าแข่งขันที่เหลือตีกันเอง
     
    หลังจากที่คนนับคะแนนบอกว่าพระเอกตอบอะไร
    ทันใดนั้น !!!!
     
     
    แบตหมด
     
     
    ค่ะ
    ...
     
     
     
    ((คลั่งไปเลยสามคน))
    June 20

    ระลึกความหลัง (บ่นยาว)

    ช่วงนี้ที่บ้านฮิตเกมเก่า ๆ ล่ะ
    (ก็ซักพักใหญ่ตั้งแต่ก่อนเปิดเทอมละ)
     
    เริ่มจากฉันเอง ไปโหลด megamanx8 มา -  -" แถมดวยความสามารถในการเล่นเกมประเภทนี้ที่มีสูงมาก
    ทำให้แม้แต่ด่าน training ด่านแรกยังเกือบจะไม่ผ่านเลย !!!
    ขนาดว่าต้องไปเซิร์ชหาเทรนเนอร์มาลง
    ลงแล้ว ก็ยังไม่เคลียร์ซักที
    ซิกม่าว่าเก่งแล้ว บอสหลังจากนั้น(ชื่ออะไรลืมไปละ แค้นจนลืมชื่อเลย)อีกสองร่างยิ่ง โคต-ตะ-ระ เก่ง !!!
    มีนับเวลาถอยหลังตายด้วยนะ ด่ายแต่ละด่านก็ ... -  -"
    ก็เลยไปเผยแพร่ลทธิให้คุณน้องชาย ฮ่า ๆ
    มันเลยมานั่งเล่นจบติดบอสตัวสุดท้ายเหมือนกัน -  -" (แต่มันไม่ใช้เทรนเนอร์ไง)
    จนเซ็งไปเลยพี่น้อง สุดท้ายก็ปลง ไปเอาเกมอื่นมาเล่นแทน
     
    เหยื่อรายต่อไปคืออะไร !? harvest moon นั่นเอง -  -"
    ตื่นเช้า เอาไข่ไก่ไปขาย ปลูกผัก รดน้ำ ขุดดิน แปรงขนวัว แปรงขนม้า เอานมวัวไปขาย แบกตะกร้าลงเหมือง
    เล่นจนเก็บเอาไปฝันเลย -  -
    (เล่นผ่าน epsxe เลยเล่นทั้งภาค back to the nature กับ for girl)
    เนื่องจากอาการหนักไป เลยดำริว่า ฉันควรจะเล่นไฟนอลแทน(อย่างน้อยได้ฝึกภาษา)
     
    หยิบไฟนอล 9 ขึ้นมา ลองเล่นกับโน้ตบุ๊ค
    ดันโหลดเมนูตอนฉากต่อสู้ไม่ขึ้น ... ปลง ทำใจ
    หยิบไฟนอล 8 มาลองต่อ เล่นกับโน๊ตบุ๊ค
    เหมือนเดิมฮับ สวรรค์ไม่เป้นใจ เมนูต่อสู้ไม่ขึ้นเหมือนกัน !! ไม่เข้าใจเลย เป็นเพราะอะไร ใครบอกฉันที (เพราะการ์ดจอโน้ตบุ๊ครึเปล่า?)
     
    พอเริ่มปลง สงสัยสวรรค์จะลืม ว่ายัยแอมยังมีคอมอีกเครื่อง วะ ฮ่า ๆ
    ก็เลยไปเล่นในพีซี เล่นได้แน่นอน -  -" เพราะมันเคยเป็นเหยื่อให้น้องเราเล่นไฟนอลแปดภาคอังกิดที่แผ่นดันเสีย
    กับไฟนอล 9 ที่เราเล่นจนลืม จนทำไฟล์เมมโมรี่การ์ดหาย !!
    ประกอบกับคุณน้องเปิดเทอมพอดี (เอแบคเปิดเร็วหว่าลาดบัง)
    เลยเล่นได้อย่างสบายใจ แฮ่
     
    น่าแปลกใจมาก ที่คราวนี้เล่นเร็วเหลือเกิน (นี่เริ่มเล่นตั้งแต่แรกเป็นครั้งแรกหลังจากที่เล่นจบใน ps)
    ทั้ง ๆ ที่อ่านบทสนทนามันทุกอัน
    และทำให้เห็นว่า ภาษาญี่ปุ่นของเราพัฒนาจากเมื่อหลายปีก่อนมากแค่ไหน !!!!!!! น่าปลื้มจริง ๆ แต่ไม่ได้เล่นมากี่ปีแล้วยะ
    อ่านเข้าใจเกิน 85 % น่าตกใจยิ่งนัก
    ทำให้รู้ว่า ความจริงแล้ว ไฟนอลแปดมันสนุกขนาดไหน !!!
    และทำให้ในที่สุด ฉันก็เข้าใจเนื้อเรื่องมันซักที
    แล้วก็ทำให้หลงรักสควอลไปเลย ให้ตายสิ !! ลืมเซลไปเลยล่ะ
    เข้าใจแล้วว่าทำไมรีนัวร์ชอบสควอล (ฮ่วย ดันเอาตัวเองไปเทียบกะรีนัวร์)
    ผลสรุปที่ได้จากการเล่นไฟนอลแปดครั้งนี้คือ สควอลความจริงแล้ว เป็นพระเอกในสเป็คในนิยายเกาหลีเลยล่ะ -  -"
    (ส่วนตาคลาวด์ในไฟนอล 7 มันซื่อบื้อ แถมเบ๊อะอีก นี่ถ้าไม่นับว่าใน advent children หล่อคงจะไม่ให้อภัย ฮา)
     
    แต่พอเราเปิดเทอม เจ้าคุณน้อง ดันเจอแผ่น Parasite Eve 2 ที่มันตามหามานานแสนนาน
    มันเลยยึดคอมเครื่องนั้นคืนไปเลย .... ต้องแย่งชิงกัน ฮือ
    เลยต้องจรลี มาเล่นโน้ตบุ๊ค แล้วจะเล่นอะไรดีล่ะ ....
    เลยไปหยิบ tokimeki memorial 2 มาเล่น !!!
    ผู้หญิงอะไรเล่นเกมจีบสาวเนี่ย !! >>> ก็มันสนุกนี่นา ยิ่งตอนอ่านที่พูดกันนี่อย่างฮาเลย
    แต่จีบผู้หญิงเนี่ยนะ !? >>> ก็อยากจีบผู้ชายอยู่ แต่พอดีไม่มีเครื่องให้เล่น -  -"
    เกมจีบสาวสำหรับผู้หญิงแล้วสนุกยังไงล่ะ !? >>> สนุกตรงที่เราเล่นเป้นผู้ชายเนี่ยแหละ !!
    มาเล่นคราวนี้ เลยเล่นเป็นหนุ่มสุดเพอร์เฟคฮะ
    รูปหล่อ (หน้าตา 130+ หล่อมะล่ะ)
    เรียนเก่ง (นอกจากสอบสองครั้งแรกไม่เคยหลุดที่ 1)
    จะจีบใคร ก็ดูง่ายดายไปหมด !
    แต่รูปหล่อหัวดีก็มีข้อเสียนะ
    ตรงที่มีแต่สาว ๆ มาติดนี่แหละ
    อยากจะจบกับพี่คาสึมิ ในฉากจบดันมีฮิคาริมาแทน !
    พยายามทำตัวให้เครียดตอนกิ๊กกับคาโอริด้วยการโทรชวนชาวบ้านเดท(ให้มันตอบว่าไม่ไป) ก็ดันมีแต่สาวตอบตกลง ซะงั้นอ่ะ
    T_T สงสัยฉันจะต้องกลับไปเล่น minesweeper
     
    บ่นมาตั้งนาน ทำให้บล็อกไร้สาระมากขึ้นไปอีกละ แย่จริง ๆ เลยเราเนี่ย
     
    ปล. วันนี้เล่น ff8 ชนะโอเมก้าแล้วค่า ..... แต่แอบโกงนะ -  -"
    June 13

    ความสามารถพิเศษ

    คนเรามีความสามารถพิเศษแตกต่างกันออกไป
    แต่ที่สังเกตได้ว่านักเรียนที่นั่งอยู่ในห้องเล็คเชอร์ทุกคนมีเหมือนกันคือ !!!
    สังเกตไหมว่า จะเริ่มง่วง พร้อมๆกัน .... (แปลกดี)
    แล้วพอมีคนเริ่มหลับตา ... ก็จะหลับต่อกันอีกเป็นทอด ๆ
    บางคนก็ฟุบกับโต๊ะ ...
    บางคนก็นั่งท่าตั้งใจเรียน แต่หลับตาให้วิญญานล่องลอยไปแล้ว ...
    บางคนนี่ถึงขนาดยังจับดินสอไว้แน่น ...
     
    และความสามารถพิเศษที่เหมือนกัน ไม่ใช่การง่วง หลับพร้อม ๆ กัน
    หรือว่าท่านอนที่น่าจะทำให้เมื่อยคอ
    แต่เป็น "การตื่นนอน" ต่างหากล่ะ !!!
     
    ทุกคนจะตื่นขึ้นมาพร้อมกันตอนที่อ.พูดว่า "เอาล่ะวันนี้พอแค่นี้" หรือว่า "พักได้" ได้พอดิบพอดีและพร้อมเพรียงยิ่งกว่าบูมในห้องเชียร์อีก
    (ไม่เชื่อลองดูนะ แปลกมาก เพราะคนเขียนบล็อคก็เป็น !!!)
    เหมือนมีใครมาบอกในฝันเลยว่าเลิกเรียนแล้วย่ะ ตื่นได้แล้ว
    ทั้งๆที่หลายนาทีก่อนนี่หลับจนไม่ได้ยินเสียงอ.เลย !!!
     
    ปลหนึ่ง. ถ้าเป็นชม.แสนหน้าเบื่อเช่นไอเอสในวันนี้หรือว่าตอนเรียนอ.อุ๊ จะเห็นผลที่ดีขึ้นได้
    ปลสอง. บล็อกไร้สาระ
     
    Edit :: อ๊ะ มีคนจับได้ซะแล้วสิว่าแอมเองก็พิมพ์ตอนง่วง ! (มาแก้คำผิดอ่ะค่า)
    June 09

    เปิดเทอมใหม่

    เปิดเทอมมาจะอาทิตย์นึงละ
     
    ปีสามแล้วน้า ... แก่แล้วสิ
    ได้หลานรหัสแล้ว พวกน้องๆก็หลายเป้นพี่รหัสแล้วเหมือนกัน ฮ่าๆ
     
    ฉลองเปิดเทอมใหม่ด้วยโต๊ะหินหล่นทับขา
     
    เอ่อ
     
    ไม่รู้ทำไม คนอื่นพิงไม่เป้นไร แต่พอฉันพิงมันกก็หล่นลงมาทับขา....
     
    ผลคือขาแพลงค่ะ ... ที่เห็นอีฉันไม่ได้ไปเฟิร์สเชียร์ก็เพราะแบบนี้แหละ เดินไปไม่ไหว ฮือ ๆ
    ได้แต่นั่งเก้าอี้คอมไถไปไถมา
    T_T
     
     
    ps. ลงssdได้แล้วขอบคุณออมฮะ
    June 02

    スペースリニューアル☆

    ในที่สุด ie ฉันก็พิมพ์ภาษาไทยได้ซักที หลังจากดักดานมานาน
    (พิมพ์ไม่ได้ตั้งกะได้โน้ตบุคมาน่ะแหละ ก็นึกว่าเป็นเพราะวิสต้ามาตั้งนาน แต่มารู้ทีหลังว่าเป้นเพราะ bitcomet)
     
    เพิ่งรู้ ว่า window live มันเปลี่ยนสีเป็นที่ ๆ ได้แล้ว !!
     
    ก็เลยเปลี่ยนสีซะ เปลี่ยนบรรยากาศ เปลี่ยนอารมณ์ เย้ !!
     
    อ้อ เปลี่ยนเพลงด้วย เป็น ost. Heaven's Tree ซีรี่ส์เกาหลีที่ฉายที่ช่องเจ็ด
     
    ไป ๆ มา ๆ กลายเป็นแฟนเพลงประกอบซีรี่ส์เกาหลีไปแล้ว (เพลงก่อนก็แฮมิลของซอดองโย)
     
    เพราะมันเกือบทุกเรื่องเลย
     
    PS I. จะเปิดเทอมแล้วค่ะ T_T
    PS II. それで良かった・・・